Bestuursverslag 2010: de woningmarkt onder druk
Wonen is lange tijd nauwelijks een thema geweest in het publieke debat. De huursector was jarenlang een gemarginaliseerde sector die mensen min of meer onberoerd liet. Dat kán ook in goede tijden, maar de tijden zijn veranderd. De bouwproductie is sterk teruggevallen en de verkoop van woningen stagneert. De doorstroming stokt. Het gevolg is dat wachtlijsten voor huurwoningen oplopen en dat het voor starters nog moeilijker wordt om de koop- of huurmarkt te betreden. Al die ontwikkelingen hebben van wonen weer een belangwekkend onderwerp gemaakt, waardoor het negatieve imago van woningcorporaties langzamerhand in een ander licht komt te staan. Zij blijken dingen te doen die in deze tijd hard nodig zijn en die zonder hen niet zouden gebeuren, zoals bouwen en investeren in veilige en leefbare buurten.
De woningmarkt staat onder grote druk en de regionale verschillen nemen toe. Om verdere verstarring te voorkomen, zullen we de woningmarkt en het huurbeleid anders moeten benaderen dan het rijksbeleid nu lijkt voor te staan. Het Rijk onderscheidt probleemgebieden (Vogelaarwijken, de krimpgebieden aan de randen van ons land en de groeikernen als Zoetermeer en Almere) en schaarstegebieden, waarvan Alphen aan den Rijn er één is. Daar zijn de woningen schaars en de prijzen hoog. Daar wonen ook de mensen met wat meer inkomen, voor wie de huren straks meer mogen stijgen.
Waar niemand echter bij stil lijkt te staan, is dat in de schaarstegebieden ook de kosten voor sociale producten zeer veel hoger zijn. Het beeld, dat in onze regio alleen maar rijke mensen wonen in mooie eengezinswoningen, doet geen recht aan de lokale realiteit, waar ruim 65% van de sociale huurwoningen bestaat uit hoogbouw uit de jaren ’60 en ’70. Wanneer we de schaarstegebieden gaan beschouwen als wingewest, blijft er onvoldoende geld over om de sociale prestaties te leveren die juist hier hoognodig zijn. Dan zeg je in feite dat er in onze regio geen plaats meer is voor mensen met een lager inkomen en dat is een conclusie waarbij wonenCentraal zich niet zal neerleggen. Binnen de randvoorwaarden van onze strategie, zullen we zoeken naar mogelijkheden om deze funeste patronen te doorbreken.
Bron: Sociaal Jaarverslag 2010
Voeg toe aan Mijn verslag