Bestuursverslag 2010: de corporatiesector onder druk

Deze economische tijden vragen om innovatieve oplossingen van woningcorporaties, maar financiële heffingen en omslachtige procedures staan onze slagvaardigheid in de weg. Verschillende ontwikkelingen dwingen ons tot een herijking van onze strategie, die in 2011 samen met onze stakeholders zal worden uitgewerkt:

• Zo wil het nieuwe kabinet de corporatiesector als geheel een heffing van € 760 miljoen op jaarbasis opleggen, als bijdrage aan de huurtoeslag. Deze heffing betekent een enorme aanslag op kasstromen die toch al onder druk staan en op ons investeringsvermogen. De vraag is hoe we desondanks een antwoord kunnen formuleren op de druk op de leefbaarheid in te eenzijdige hoogbouwbuurten en op het enorme tekort aan seniorengeschikte appartementen, eengezinshuurwoningen en woningen voor speciale doelgroepen.
• Het Centraal Fonds voor de Volkshuisvesting heeft een saneringsheffing van 60 miljoen op jaarbasis aangekondigd, omdat meer en meer woningcorporaties in de financiële problemen geraken. Weliswaar verdwijnt de Vogelaarheffing, maar die gaat op deze manier geruisloos over in een saneringsheffing van vergelijkbare omvang. De heffing kost wonenCentraal veel geld en kan ook vanuit een meer principieel perspectief beschouwd worden als een gedrocht. Goed presterende woningcorporaties worden verplicht om bij te dragen aan de sanering van corporaties die grote risico’s hebben genomen of soms zelfs ronduit slecht geleid zijn. De heffing verwordt zo tot een straf voor gedegen en goed beleid en steekt schril af tegen het streven naar eerlijke concurrentie dat onze tijd markeert.
• Vanuit datzelfde streven zijn alle corporaties vanaf 1 januari 2011 verplicht om ten minste 90% van de vrijkomende sociale huurwoningen met een huur tot € 652 toe te wijzen aan een huishouden met een inkomen onder de € 33.614. Alle woningen en huishoudens die de genoemde grenswaarden overstijgen, worden beschouwd als een marktsegment dat geen staatssteun nodig heeft. Met staatssteun doelt men vooral op de mogelijkheid om met overheidsgarantie (WSW-borging) goedkoop te lenen. Die goedkope leningen worden vanaf 2011 alleen nog verstrekt voor beperkte activiteiten en objecten.

Er valt best iets te zeggen voor de gedachte dat staatsteun alleen daar moet worden gegeven waar dat echt nodig is. Onze kritiek betreft vooral de praktische vertaling die nu aan deze gedachte is gegeven.  Om te beginnen levert zij een enorme administratieve lastendruk op. Vervolgens heeft zij als consequentie dat vooral de middeninkomens in de knel komen, zeker in regio’s met een krappe markt en hoge prijzen. Voor deze doelgroep wordt de weg naar een betaalbare huurwoning straks onbegaanbaar, waar die naar een koopwoning al onbetaalbaar was. Blijven zitten waar je zit, zal voor hen het devies zijn. Hoe wij die ontwikkelingen kunnen keren en welke rol wij in dat veranderende landschap willen spelen, zijn vragen die in 2011 onze blik op de toekomst bepalen.

Bron: Sociaal Jaarverslag 2010 Voeg toe aan Mijn verslag